অনুজীবী anu-jībī (-বিন্) বিশেষ্য, বিশেষণ, ১ ভৃত্য; ২ আশ্রিত; ৩ পোষ্য (ব্যক্তি); ৪ অনুবর্তী বা অধীন (ব্যক্তি)। [সং, অনু + √ জীব্ + ইন্]।
অনুজীবী anu-jībī (-বিন্) বিশেষ্য, বিশেষণ, ১ ভৃত্য; ২ আশ্রিত; ৩ পোষ্য (ব্যক্তি); ৪ অনুবর্তী বা অধীন (ব্যক্তি)। [সং, অনু + √ জীব্ + ইন্]।