অকাম্য অকাম্য বিণ. অবাঞ্ছনীয়, অনভিপ্রেত। অকাম্য [ন = অ— কাম্য] বিশেষণ, অনভিপ্রেত; অনভিলষণীয়। স্ত্রীলিঙ্গ, অকাম্যতা।